thumb|Budynek Głównej Biblioteki Judaistycznej przy ul. Tłomackie 3/5 w Warszawie, w którym mieścił się Instytut Nauk Judaistycznych Instytut Nauk Judaistycznych w Warszawie – żydowska placówka naukowo-edukacyjna powstała w Warszawie w 1928 r. Druga po YIVO placówka tego typu w Polsce.
Opis Inicjatorem powołania Instytutu był warszawski reformowany rabin Samuel Poznański. W jego wyobrażeniu miał to być ośrodek naukowo-badawczy pełniący równocześnie funkcje edukacyjne w zakresie nauk judaistycznych w stosunku do młodzieży. Śmierć pomysłodawcy w 1921 spowolniła proces organizacji Instytutu. W 1925 powołano, przy znaczącym udziale Markusa Braude, Ozjasza Thona i Mojżesza Schorra, Towarzystwo Krzewienia Nauk Judaistycznych, którego celem było powołanie Instytutu do życia. Cel ten udało się osiągnąć w 1928, kiedy to w dniu 19 lutego Instytut rozpoczął działalność. W jego skład wchodziły dwa fakultety – nauk rabinicznych i nauk historyczno-społecznych. Studia w Instytucie mogli podjąć posiadający maturę oraz, w charakterze wolnych słuchaczy, nieposiadający matury. Ponadto studia w Instytucie mogli podjąć studenci wydziałów humanistycznych UW.