15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w „grupie byłych Legionów Polskich”. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Warszawa” w Warszawie na stanowisku sztabowego oficera inspekcyjnego artylerii. 16 stycznia 1922 został wcielony do 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie jako oddziału macierzystego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 119. lokatą w korpusie oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem do 8 pułk artylerii ciężkiej jako oddziału macierzystego. W 1923 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu na stanowisku szefa Oddziału I, pozostając oficerem nadetatowym 8 pac. We wrześniu tego roku został przydzielony do 27 Dywizji Piechoty w Kowlu na stanowisko szefa sztabu. Z dniem 10 stycznia 1924 został przeniesiony do 16 pułku artylerii polowej w Grudziądzu na stanowisko dowódcy dywizjonu. Od 6 marca do 1 października 1924 przebywał na urlopie bezpłatnym, a po powrocie z urlopu powierzono mu w zastępstwie obowiązki dowódcy II dywizjonu 16 pap. 26 października tego roku zdał obowiązki dowódcy dywizjonu.