New York Times, 1964, mieli dwie córki, Ilse i Evę.
Dorobek naukowy W 1913 roku wspólnie z Maud Menten wyprowadził równanie znane współcześnie jako równanie Michaelisa-Menten. Do innych jego osiągnięć należą odkrycie tzw. ciałek Michaelisa-Gutmanna, patognomonicznych dla malakoplakii, wprowadzenie zieleni Janusa do przyżyciowego barwienia mitochondriów, i odkrycie, że kwas tioglikolowy rozpuszcza kreatynę.
Prace Compendium d. Entwicklungsgesch. d. Menschen mit Berücksichtigung d. Wirbeltiere, 1898 Einführung in die Farbstoffchemie. Berlin 1902. Dynamik der Oberflächen. Dresden 1909. Einführung in die Mathematik für Biologen und Chemiker. Berlin 1912 Michaelis L, Menten M. Die Kinetik der Invertinwirkung. Biochemische Zeitschrift 49, ss. 333-369, 1914 Die Wasserstoffionenkonzentration. Berlin 1914 Praktikum der physikalischen Chemie. Berlin 1921 Die theoretische Grundlage für die Bedeutung der Wasserstoffkonzentration des Blutes. W: Handbuch der normalen und pathologischen Physiologie. Band 6. Berlin 1928
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy biochemicy Kategoria:Niemieccy biochemicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Zmarli w 1949