Również z tych planów nic nie wyszło, jako że nie zdołał dopełnić wszystkich wymogów formalnych. Po powrocie do Europy, w Trieście rozpoczął studia psychologiczne.
Kariera profesjonalna Kariera klubowa Po secesji Słowenii od Jugosławii i utworzeniu ligi słoweńskiej, Jeklin porzucił studia w Trieście i dołączył do drużyny Postojny. Był to pierwszy w pełni profesjonalny klub w karierze dwudziestodwuletniego wówczas Słoweńca, w związku z czym musiał on nadrobić wszystkie braki w koszykarskim wykształceniu. W 1993 roku przeniósł się do Heliosu Domžale, gdzie ze średnią 24 punktów na mecz został uznany najlepszym zawodnikiem sezonu zasadniczego. Dobra gra zaowocowała transferem do Olimpiji Lublana, z którą w 1996 roku zdobył mistrzostwo Słowenii. Z zespołem ze stolicy występował także w Eurolidze (łącznie 7 meczów, 19 punktów) i Pucharze Saporty. Po dwóch latach spędzonych w Olimpiji, Jeklin na rok przeniósł się do Interieru Krško, a następnie do Hopsi Polzela. Z tym ostatnim klubem miał podpisany czteroletni kontrakt, ale po upływie roku władze klubu poinformowały zawodnika, że nie dysponują wystarczającymi funduszami na jego dalsze opłacanie. W związku z tym Jeklin zmuszony był szukać nowego klubu. Trafił na testy do klubu z Würzburga i AZS Elany Toruń.