Uzyskanie stanowiska rektora najbardziej prestiżowej uczelni teologicznej w kraju zawdzięczał protekcji oberprokuratora Świątobliwego Synodu Rządzącego Nikołaja Protasowa, którego skłoniło do tego kroku znakomite wykształcenie Atanazego. Rektor Akademii wspierał oberprokuratora przy wdrażaniu reformy szkół duchownych, przeprowadzonej wbrew stanowisku metropolity moskiewskiego Filareta.
15 sierpnia 1842 przyjął chirotonię biskupią z tytułem biskupa winnickiego, wikariusza eparchii podolskiej, pozostając de facto w Petersburgu. W 1847, gdy oberprokurator uznał, iż nie potrzebuje już jego pomocy, został skierowany na katedrę saratowską, zaś w 1856, po zatargu z władzami świeckimi, został biskupem astrachańskim. W 1858 otrzymał godność arcybiskupią. W 1870 odszedł w stan spoczynku, żył w monasterze w Astrachaniu, następnie w Monasterze Daniłowskim. Zmarł w 1876.
Władał biegle językami hebrajskim, greckim, łaciną, francuskim, niemieckim, uczył się włoskiego, opanował podstawy angielskiego. Oprócz teologii interesował się naukami ścisłymi, fizyką, matematyką, botaniką, mineralogią i astronomią.
Bibliografia Biogram w bazie danych o prawosławiu rosyjskim
Kategoria:Urodzeni w 1780 Kategoria:Zmarli w 1876 Kategoria:Biskupi saratowscy Kategoria:Biskupi astrachańscy Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Zakonnicy monasteru Zaśnięcia Matki Bożej w Odessie Kategoria:Zakonnicy Monasteru Daniłowskiego