Służy ona głównie do sygnowania codziennej poczty, czyli pism przychodzących do jakiegoś urzędu, podczas cedowania ich, czyli przekazywania do załatwienia przez poszczególne referaty lub jednostki. W praktyce oznacza to sygnowanie przez pracowników biur na przykład w ministerstwach mało istotnych pism w zastępstwie zwierzchnika.
Faksymiliami były także podpisywane na przykład indeksy szkół wyższych. Rektor nie byłby w stanie własnoręcznie podpisać często kilkudziesięciu tysięcy takich dokumentów. Obecnie stosowane są indeksy elektroniczne.
Odcisk faksymile dopuszczony jest przez Kodeks cywilny w odniesieniu do dokumentów na okaziciela, a przez Kodeks spółek handlowych – w odniesieniu do akcji.
Terminem faksymile określa się także podobiznę czytelnego, odręcznego podpisu, umieszczoną na awersie dowodu osobistego.
Bibliografia Zbigniew Radwański, Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2007.
Kategoria:Poligrafia