Adam Galiński (ur. 24 grudnia 1866 w Wilnie, zm. 31 stycznia 1927 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys urodził się 24 grudnia 1866 w Wilnie, w rodzinie Nikodema i Eweliny. Ukończył szkołę średnią w Piotrkowie. W armii rosyjskiej od 4 listopada 1882. Uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej. 7 lipca 1907, na własną prośbę, został przeniesiony w stan spoczynku. 14 lipca 1914 został reaktywowany na czas wojny.
25 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z 15 listopada 1915Dziennik Rozporządzeń Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 30 listopada 1918, poz. 135. i przydzielony do Wojskowej Komisji Emerytalnej w Ministerstwie Spraw WojskowychDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 10 z 11 grudnia 1918, poz. 236.. 22 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w piechocie, w „grupie byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”. W tym samym miesiącu został oddany do dyspozycji Oddziału V Naczelnego Dowództwa WP, „do rozporządzenia generała Jana Romera” w Winnicy, który wyznaczył go na stanowisko dowódcy Powiatu Etapowego Żytomierz. Od 6 do 20 czerwca 1920, z rozkazu dowódcy Okręgu Etapowego Równe pułkownika Lucjana Kopczyńskiego, był dowódcą Powiatu Etapowego Równe.