Parafia prawosławna w Tokarach po raz pierwszy wzmiankowana jest w końcu XVI w.. W 1592 jej cerkiew opisano jako „starodawną”. Placówka funkcjonowała w strukturach eparchii włodzimiersko-brzeskiej, a następnie unickiej diecezji włodzimiersko-brzeskiej (moment przejścia parafii na unię nie jest ustalony). Parafia w Tokarach została ponownie włączona do Cerkwi prawosławnej na mocy postanowień synodu połockiego w 1839, podobnie jak wszystkie pozostałe unickie placówki na Podlasiu. Wcześniej, w 1816, w Tokarach zbudowana została nowa cerkiew parafialna.
Wydarzenia z 1852 i rozwój kultu Powstanie cerkwi w Koterce, filialnej względem świątyni w Tokarach, nastąpiło w związku z objawieniem maryjnym, do którego miało dojść w dniu święta Trójcy Świętej w 1852. Matka Boża objawić się miała miejscowej chłopce Eufrozynie Iwaszczuk na uroczysku Koterka, gdzie kobieta zbierała szczaw, zamiast w dniu świątecznym udać się do cerkwi. Jak relacjonowała Iwaszczuk, Maryja oznajmiła, że święto zostało ustanowione, by w tym dniu modlono się w świątyni, a nie pracowano. Zapowiedziała także, że grzechy mieszkańców wsi zostaną ukarane morowym powietrzem. Nakazała Iwaszczuk udać się do proboszcza i polecić mu, by razem z parafianami modlił się o wybaczenie win. Proboszcz parafii w Tokarach Symon Budiłowicz ustawił w uroczysku krzyż.