9 maja 1909 położony został kamień węgielny pod budowę świątyni na uroczysku.
Wznoszenie cerkwi trwało trzy lata i zostało sfinansowane z darów. Anna Briancewa z Kazania, która według własnej relacji dostąpiła w Koterce uzdrowienia, przekazała świątyni utensylia liturgiczne warte ponad 1200 rubli. Leśniczy mielnicki Porecki ofiarował na budowę drewno z 264 sosen. Zarząd Dóbr Rolnych i Państwowych w Grodnie wydzielił resztę drewna za połowę jego wartości (600 rubli). Pomoc napłynęła także z parafii w Mielniku. 29 lipca 1912 gotowy obiekt sakralny poświęcił przełożony monasteru św. Onufrego w Jabłecznej archimandryta Serafin, który zastąpił pierwotnie zapraszanego na uroczystość biskupa białostockiego Włodzimierza. W kronice parafialnej zapisano, że przy poświęceniu obecna była znaczna grupa wiernych. W 1915 prawosławni mieszkańcy Tokar udali się na bieżeństwo, toteż działalność miejscowej parafii zamarła.