W marcu 1939 pełnił służbę w Szefostwie Intendentury Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisku kierownika samodzielnego referatu zasobów materiałowych.
Po wybuchu II wojny światowej, w 1940 internowany w Rumunii, później jeniec Oflagu VI B Dössel.
Od 1918 członek, od 1987 Prezes Zarządu Głównego Komendant Naczelny Związku Legionistów Polskich.
W Wydawnictwie Śląsk opublikował książki: Opolszczyzna przeciw faszyzmowi (Katowice 1960) i Piłsudczyzna w latach pierwszej wojny światowej. Zarys działalności i ideologii (Katowice 1961).
Zmarł 1 czerwca 1993 w Krakowie. Został pochowany w alei zasłużonych cmentarza Rakowickiego w Krakowie (kwatera LXIX pasB-2-1).
Był żonaty ze Stanisławą z domu Mika (ur. 1 maja 1898 w Wieliczce, zm. 28 maja 1949), z którą miał syna Tadeusza (ur. 10 sierpnia 1922 w Grodnie, zm. 5 lipca 2018)..
Ordery i odznaczenia Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 3 czerwca 1993) „w uznaniu wybitnych zasług w walce o niepodległość i suwerenność Rzeczypospolitej Polskiej”. Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1938) Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.