thumb|240px|Czesław Kiełbiński Czesław Kiełbiński (ur. 1908 w Majdanie k. Zamościa, zm. 1992 w Krakowie) – polski artysta malarz, rzeźbiarz, rzeczoznawca dzieł sztuki. Tworzył w nurcie słowianofilskim.
Życiorys W latach 30 XX w. studiował malarstwo w krakowskiej ASP. Współpracował ze Stanisławem Szukalskim i ze Szczepem Rogate Serce przyjmując pseudonim Cieszek z Zamościa KiełbińskiNeopogaństwo w Polsce. Dyplom uzyskał po Odwilży 1956 roku.
Uprawiał twórczość w dziedzinie malarstwa sztalugowego, ściennego, polichromię, rzeźbiarstwo. Malował głównie martwe natury, portrety oraz pejzaże, w których dostrzegalny jest wpływ francuskich fowistów i niemieckich ekspresjonistów – Emila Nolde i Maxa BeckmannaJ.B.Ożóg, Jak maluje Kiełbiński, „Dziennik Polski”, 14 kwietnia 1970.. Z pierwszą swoją ekspozycją wystąpił w 1932 r. w Wilnie w „Grupie niezależnych”. W 1945 r. brał udział w wielkiej wystawie ogólnopolskiej „Polonia” w Pałacu Sztuki w Krakowie, gdzie pokazał m.in. rysunki z czasów okupacji upamiętniające wysiedlenie chłopów z Zamojszczyzny. Zorganizował kilka pokazów indywidualnych swojego malarstwa: w latach 1955 – TPSP KrakówTowarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, Kalendarium 1955-6., 1962 – ZPAP Kraków, 1972 – wystawa retrospektywna TPSP KrakówBiblioteka Narodowa: Przewodnik Bibliograficzny., w 1982 r.