W trakcie wydarzeń sierpnia 1980 wspierała strajk w Stoczni Gdańskiej. Pełniła m.in. funkcję protokolantki w czasie pierwszych rozmów z dyrekcją zakładu. Obok Bożeny Rybickiej prowadziła codzienne modlitwy przy stoczniowej bramie nr 2. Wstąpiła do „Solidarności”, pracowała w sekretariacie Lecha Wałęsy. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmowała się pomocą w ukrywaniu działaczy związkowych, brała udział w redagowaniu pism drugiego obiegu. Po zniesieniu stanu wojennego odbyła studia doktoranckie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a następnie studia teologiczne w Gdańskim Instytucie Teologicznym.
W latach 90. zaczęła pracować jako terapeutka w zakresie uzależnień i przemocy w rodzinie, była też przez kilka lat urzędniczką miejską w Gdańsku.
Córka Edwarda i Władysławy. Była żoną Mirosława Rybickiego. Zmarła w 2016 w wyniku choroby nowotworowej. Została pochowana na gdańskim cmentarzu Srebrzysko (rejon I, taras I).
Odznaczenia i upamiętnienie W 2006 została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia PolskiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2006 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ().. W 2015 odznaczona Krzyżem Wolności i SolidarnościPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 sierpnia 2015 r.