Iwan Łysiak-Rudnycki (, ur. 27 października 1919 w Wiedniu, zm. 25 kwietnia 1984 w Edmonton) – historyk ukraińskiej myśli społeczno-politycznej, politolog i publicysta.
Życiorys Pochodził z ustosunkowanej ukraińskiej rodziny z Galicji. Jego rodzice – Pawło Łysiak i Milena Rudnycka byli znanymi działaczami społeczno-politycznymi; nie mniej znani byli bracia matki: Iwan, Mychajło (literat, tłumacz i publicysta), Antin (muzyk i kompozytor) i Wołodymyr (prawnik i działacz społeczny). Rodzice rozwiedli się, gdy Iwan miał 2 lata. Chłopiec mieszkał z matką, a ojciec pomagał finansowo.
W 1937 ukończył ukraińskie gimnazjum akademickie we Lwowie. W latach 1937–1939 studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Po zajęciu Lwowa przez Sowietów wyjechał z matką do Krakowa, a w 1940 roku do Berlina, gdzie w 1943 roku na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma (niem. Friedrich-Wilhelms-Universität) ukończył studia na kierunku stosunki międzynarodowe. Doktorat obronił w 1945 roku na Uniwersytecie Karola w Pradze.
W latach 40. członek ukraińskiego studenckiego towarzystwa „Mazepyneć”, Ukraińskiej Studenckiej Gromady w Pradze, Nacjonalistycznej Organizacji Ukraińskich Studentów Wielkich Niemiec (razem z A. Biłynśkym, W. Rudkiem i Omeljanem Pricakiem).