Wacław Sokolewicz, ps. Jastrząb (ur. 7 września 1877 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik farmaceuta Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Barbary z Pawłowskich urodzony 7 września 1877 w Warszawie. W latach 1887–1894 ukończył pięć klas w III Gimnazjum w Warszawie. Od 1894 praktykował w warszawskich aptekach. W 1899 na Uniwersytecie Warszawskim zdał egzamin na stopień asystenta farmacji. W latach 1902–1905 ukończył cztery semestry na Wydziale Farmaceutycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1905–1906 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcja Rewolucyjna na warszawskiej Woli, posługując się pseudonimem „Jastrząb”. W tym czasie zarządzał apteką Przeździeckiego, która była jednym z miejsc zebrań towarzyszy partyjnych i zakonspirowaną kryjówką dla poszukiwanych. Od 1 lipca 1907 zarządzał apteką Kowalewskiego w Warszawie. 25 lipca 1907 na Uniwersytecie Moskiewskim uzyskał dyplom prowizora farmacji. Od 1 lipca 1908 do 1 kwietnia 1919 zarządzał własną apteką w Łodzi. Od 15 grudnia 1915 był członkiem czynnym Polskiej Organizacji Wojskowej w okręgu łódzkim. Od 14 lipca do 7 sierpnia 1917 był więziony przez Niemców, a następnie internowany w Szczypiornie, a później w Havelbergu.