31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 1. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa aptekarzy. 1 stycznia 1927 został wyznaczony na stanowisko kierownika referatu ogólnego w Wydziale III Dep. Sanit. MSWojsk. Z dniem 31 stycznia 1931 został przeniesiony w stan nieczynny, bez prawa do poborów, na okres 12 miesięcy.
1 lutego 1931 jako oficer w stanie nieczynnym objął stanowisko naczelnika Wydziału Farmaceutycznego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. 31 stycznia 1932 Minister Spraw Wojskowych przedłużył mu stan nieczynny o kolejnych osiem miesięcy. Z dniem 31 lipca 1932 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu podpułkownika. W 1934 pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i posiadał przydział mobilizacyjny do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie. W tym też roku był członkiem Komitetu Stołecznego zbiórki na Fundusz Szkolnictwa Polskiego Zagranicą, którego zadaniem było m.in. uchronienie młodzieży polskiej na obczyźnie przed wynarodowieniem. Naczelnik Wydziału Nadzoru Farmaceutycznego w Departamencie Służby Zdrowia Ministerstwa Opieki Społecznej w Warszawie. W 1939 nie został zmobilizowany.