mały|Bazylika pw. NMP (Onze-Lieve-Vrouw) mały|Rzymski mur obronny Tongeren (, niem. Tongern, lim. Tóngere, wa. Tongue) – miasto w północno-wschodniej Belgii, w Regionie Flamandzkim, w prowincji Limburgia, siedziba administracyjna okręgu Tongeren. Leży nad rzeką Jeker. Jest najstarszym miastem Belgii, którego początki sięgają 15 r. p.n.e.
Historia Starożytność Przed podbojem przez Rzymian teren ten był zamieszkany przez belgijskie plemię Eburonów. Podczas galijskich kampanii Cezara w I wieku p.n.e. przywódca plemienia Ambioryks był wodzem powstania przeciwko najeźdźcom i pokonał cały legion rzymski w pobliżu miejsca zwanego Atuatuca. Zwycięstwo było krótkotrwałe i całe plemię zostało wymordowane, a jego miejsce zajęło inne – Tungrowie, odnoszące się życzliwie do Rzymian. Ich obóz wojskowy przekształcił się następnie w osadę zwaną Atuatuca Tungrorum, główną dla obszaru plemiennego Tungrów. Położona przy drodze łączącej Kolonię z Bavay i otoczona żyznymi ziemiami, szybko stała się jednym z największych rzymskich ośrodków administracyjnych i militarnych w I wieku n.e. W roku 70 została spalona podczas oblężenia. W II wieku wzniesiono pierwsze, liczące 4,5 km mury obronne, które częściowo zachowały się do dziś.