thumb|Jerzy Nadolski w górach ok. 1938 thumb|Uroczystość nadania statutu AWF. Pułkownik Nadolski stoi jako czwarty od lewej Jerzy Nadolski (ur. 11 października 1885 w Sannikach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się we wsi Sanniki, w ówczesnym powiecie gostynińskim guberni warszawskiej, w rodzinie Stanisława Franciszka, urzędnika prywatnego cukrowni i Zofii Kalikaty z Kubickich. W latach 1896–1905 uczęszczał do II Rządowego Gimnazjum Filologicznego w Warszawie. W 1905, po strajku szkolnym, przeniósł się do Gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego w Warszawie, gdzie w następnym roku zdał egzamin dojrzałości. W 1906 wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. 20 maja 1914 uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. Od 1906 należał do Związku Młodzieży Narodowej „Zet”, a ponadto był członkiem Drużyn Polowych „Sokoła” w Krakowie, które również współtworzył na terenie zachodniej Galicji.