Narodziny La Louvière W XIX wieku powstanie dróg, kanałów i linii kolejowych umożliwiło eksport wydobywanego tutaj węgla. Przyciągnęło to inwestycje. La Louvière szybko przewyższyło podległe suwerenowi Saint-Vaast, zarówno pod względem liczby mieszkańców jak i rozwoju gospodarki. W ciągu pięćdziesięciu lat miasto to stało się jednym z najważniejszych miast w Walonii. La Louvière zostało uznane za samodzielne miasto w 1869 roku. Obecnie jest piątym pod względem wielkości miastem w Walonii, po Charleroi, Liège, Namur i Mons.
Podział administracyjny W skład miasta wchodzi dziewięć dzielnic (section): Boussoit Haine-Saint-Paul Haine-Saint-Pierre Houdeng-Aimeries Houdeng-Gœgnies Maurage Saint-Vaast Strépy-Bracquegnies Trivières
Turystyka thumb|Mieszkania robotników kopalni Bois-du-Luc|230px cztery hydrauliczne dźwigi na starym kanale Canal du Centre, które łącza Mozę ze Skaldą. Te podwójne windy pochodzą z ok. 1900 roku i zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa w 1998 roku odrestaurowane centrum mieszkalne zbudowane dla górników z kopalni Bois-du-Luc w pierwszej połowie XIX wieku.