Habilitację w zakresie historii Kościoła i historii powszechnej uzyskał w 1999 na Wydziale Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu na podstawie rozprawy Gruziński katolizycm w XIX i na pocz. XX w. w świetle archiwów watykańskich. Kształcił się również w Papieskiej Akademii Kościelnej.
Pracował jako asystent nuncjatury w Armenii, Azerbejdżanie i Gruzji w latach 1995–1996. Następnie był sekretarzem nuncjatur w Armenii, Azerbejdżanie i Gruzji w latach 1996–1997, w Gwinei-Bissau, na Wyspach Zielonego Przylądka, w Mali, Mauretanii i Senegalu w latach 1997–1999, w Austrii w latach 1999–2000, na Ukrainie w latach 2000–2003, w Kazachstanie, Kirgistanie, Tadżykistanie i Uzbekistanie w latach 2003–2004 oraz w Brazylii w latach 2004–2005. W latach 2005–2019 był pracownikiem Sekcji ds. Relacji z Państwami Sekretariatu Stanu, najpierw na stanowisku radcy nuncjatury II klasy, a od 2008 radcy nuncjatury I klasy. W 1998 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 2011 prałata honorowego Jego Świątobliwości.