Od lewej: pułkownik Jan Głogowski, Ignacy Mościcki, podpułkownik Franciszek Grabowski. 3 maja 1922 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 258. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a w lipcu 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy III batalionu w 44 pułku piechoty Strzelców Kresowych detaszowanego we WłodzimierzuRocznik oficerski 1923 s. 254, 401.Rocznik oficerski 1924 s. 235, 346.. Z dniem 1 listopada 1925 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego. 3 maja 1926 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 28 października 1927, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do kadry oficerów piechoty i przydzielony do Oddziału IV Sztabu GeneralnegoRocznik oficerski 1928 s. 117, 166.. W listopadzie 1928 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 68 pułku piechoty we WrześniDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 5 listopada 1928 r. s. 336.. W czerwcu 1930 został przeniesiony do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej na stanowisko dowódcyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 11 czerwca 1930 r. s. 206.Rocznik oficerski 1932 s. 20, 564..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Franciszek Grabowski (oficer) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.