W ostatniej scenie dopisanej przez Geoffroya de Lagny Meleagant stawia się na dworze króla Artura, uwolniony przez jego siostrę pojawia się również Lancelot i zabija swego przeciwnika.
Charakterystyka utworu Akcja Lancelota rozwija się w oparciu o technikę entrelacement: autor równolegle opowiada o przygodach Lancelota i Gawaina, niezależnie od siebie poszukujących królowej. Ich drogi początkowo się krzyżują, ostatecznie jednak rozchodzą w symbolicznej scenie przejścia przez dwa różne mosty prowadzące do królestwa Gorre. Każdy rycerz podejmuje bowiem swoje wyzwanie samodzielnie.
Wzorem Ereka i Enidy poeta przedstawia wędrówki i przygody swoich bohaterów jako drogę do rycerskiej doskonałości. Trudy Lancelota mają również wymiar społeczny: uwalniając królową zdejmuje on klątwę ciążącą na całym królestwie Gorre, krainie mroku, z której nikt nigdy powrócić nie może.
Badacze literatury wskazują na osiem elementów narracji celtyckiej w Lancelocie: porwanie Lancelota dziecięcia przez wodnicę i jego wychowanie pod wodą; porwanie Ginewry do królestwa śmierci; pościg Lancelota na podwodzie; jego przejście przez most wąski jak ostrze miecza do krainy śmierci; zwycięstwo Lancelota nad panem krainy zmarłych; "niebezpieczne łoże". Postać Lancelota wywodzą od iryjskiego boga Lugh Lambufada.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Literatura arturiańska Kategoria:Twórczość Chrétiena de Troyes