W latach 1928–1930 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. 1 kwietnia 1930 roku został przydzielony na pięciomiesięczny kurs dowódców dywizjonów w CWArt. 2 grudnia 1930 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W styczniu 1931 roku został przeniesiony do 16 pułku artylerii polowej (31 grudnia tego roku przemianowanego na 16 pułk artylerii lekkiej) w Grudziądzu na stanowisko dowódcy dywizjonu. W czerwcu 1933 roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku, a w kwietniu 1935 roku ponownie przesunięty na stanowisko dowódcy dywizjonu. W 1936 roku został przeniesiony do 29 pułku artylerii lekkiej na stanowisko dowódcy dyonu. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym czasie dowodził I dywizjonem 29 pal.