23 stycznia 1910 r. złożył do władz gubernialnych w Piotrkowie podanie o zezwolenie na otwarcie własnego zakładu, i podał w nim, że jako kierownik drukarni prasowej „Lodzer Zeitung” zarabia 100 rubli miesięcznie i posiada własne mieszkanie oceniane na sumę 1 000 rubli. Miesiąc później koncesję otrzymał. 24 czerwca 1910 r. przystąpił do spółki z innym drukarzem Filipem Grapowem, zawierając umowę notarialną, zgodnie z którą każdy z nich wniósł 2 000 rubli kapitału. Wspólnicy otworzyli drukarnię na ul. Długiej 87 (obecnieul. Gdańska), tam do 1918 r. powstały 83 druki zwarte sygnowane „Grapow i Mazurkiewicz” (w tym 1910 r. poza akcydensami wydrukowano 4 druki zwarte). Drukarnia początkowo była wyposażona w jedną, a następnie w dwie „pośpieszne” maszyny drukarskie, jedną maszynę dociskową oraz jedną maszynę litograficzną, prasę przedrukową i odpowiedni zapas kamieni litograficznych. Były też tu komplety czcionek drukarskich do składania w języku polskim, rosyjskim i niemieckim. Zatrudnionych było średnio około 25 osób.