Herakliusz (zm. 1191) – francuski duchowny rzymskokatolicki, patriarcha Jerozolimy w latach 1180-1191
Pochodził z Owernii. Mimo braków w edukacji zrobił karierę w hierarchii kościelnej Królestwa Jerozolimskiego. Zawdzięczał ją hrabinie Agnieszce z Courtenay, matce króla Baldwina IV, która pałała do niego uczuciem. Dzięki jej poparciu został najpierw arcybiskupem Cezarei, a po śmierci Amalryka z Nesle łacińskim patriarchą Jerozolimy.
Kilka miesięcy po wyborze na patriarchę pod błahym pretekstem obłożył ekskomuniką swojego kontrkandydata, Wilhelma, arcybiskupa Tyru. Było to spowodowane nie tylko chęcią pogrążenia konkurenta, ale także interesami stronnictwa Lusignanów i Courtenayów, do którego Herakliusz należał z racji protekcji hrabiny Agnieszki. Niesprawiedliwie potraktowany Wilhelm chciał przedstawić swoją sprawę sądowi papieskiemu w Rzymie, ale, będąc już we Włoszech, został otruty - prawdopodobnie przez agentów Herakliusza.
Patriarcha koronował dwoje władców Jerozolimy: Baldwina V w 1185 roku oraz Sybillę w 1186 roku (koronacji Gwidona de Lusignan dokonała sama królowa). Herakliusz uczestniczył w spisku, który utorował Gwidonowi i Sybilli drogę do korony królewskiej.