Był przewodniczącym Sekcji Pedagogicznej Oddziału Łódzkiego Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego, prezesem założonego w Łodzi w czerwcu 1907 roku oddziału Warszawskiego Towarzystwa Abstynenckiego „Przyszłość”.
Przeznaczył po 1000 rubli na rzecz szpitala dla obłąkanych i Towarzystwa Muzeum Nauki i Sztuki, którego był wiceprezesem zarządu.
Został powołany do komitetu organizacyjnego zbliżającego się zjazdu lekarzy prowincjonalnych w Łodzi, działał owocnie, ale zmarł przed jego obradami (4–5 czerwca 1911).
Zmarł 19 maja 1911 roku z powodu choroby nerek. Został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ul. Brackiej w ŁodziŚmierć zasłużonego lekarza. „Tygodnik Ilustrowany” 1911 nr 21.Zgon. Rozwój nr 115 (20.5.1911) s. 5..
Ludwik Przedborski był żonaty z Pauliną (Perłą) z Konów (ur. 1862 w Kutnie, zm. 10 maja 1933 w Łodzi), z którą miał troje dzieci: Felicję Marię (ur. 30 października 1888), doktora filozofii, nauczycielkę i poetkę, Juliana (ur. 25 lipca 1886, zm. 5 sierpnia 1931), majora obserwatora Wojska Polskiego, dowódcę dywizjonu szkolnego 1 pułku lotniczego., Mieczysława Tadeusza (ur. 22 marca 1892).
Przypisy