Strefa operacyjna kompanii objęła 4 albańskie i 2 serbskie wioski. Kompanię wycofano w lipcu 2000. 57 Szpital Wojskowy (ok. 100 żołnierzy).
240 Batalion nie działał na podstawie decyzji z 14 lipca, dlatego w przeciwieństwie do 14. eskadry i 37. kompanii nie był podporządkowany dowódcy kontyngentu, płk. Wasylowi Mostyce.
POLUKRBAT W lipcu 1999 ze strony ukraińskiego ministerstwa obrony wyszła inicjatywa zaangażowania w KFOR wspólnej jednostki wojskowej Polsko-Ukraińskiego Batalionu Sił Pokojowych (POLUKRBAT). Stosowne porozumienie techniczne między resortami obrony zostało wypracowane w trakcie spotkania w Jaworowie 25–26 kwietnia 2000 i podpisane 9 czerwca 2000. POLUKRBAT został przetransportowany do Kosowa od 28 czerwca do 15 lipca 2000, przejmując zadania i strefę odpowiedzialności od POLBAT-u. Batalion liczył ok. 850-900 żołnierzy z Polski, Ukrainy i Litwy (pluton w polskiej kompanii), dowódcą był oficer z Polski (dowódca polskiego kontyngentu), jego zastępcą Ukrainiec (dowódca ukraińskiego kontyngentu). Początkowo ukraiński wkład w POLUKRBAT miało stanowić zaledwie ok. 150 żołnierzy z 1 Batalionu Specjalnego, następnie ok. 250, ostatecznie limit ukraińskiego kontyngentu ustalono na 280 żołnierzy (liczba ta ulegała zmianom w następnych latach) w dwóch kompaniach piechoty zmotoryzowanej ze wsparciem logistycznym.