W rezultacie ukraiński kontyngent funkcjonował w nowej formie, w której najważniejszymi różnicami wobec poprzedniej były: likwidacja POLUKRBAT-u: polskie i ukraińskie kompanie podporządkowano bezpośrednio dowództwu grupy bojowej (w tym czasie rozwiązano też Polsko-Ukraiński Batalion na terenie kraju), przeformowanie ukraińskiego kontyngentu do kompanii manewrowej (zmotoryzowanej), kompanii inżynieryjnej i Narodowego Elementu Wsparcia. W nowej strukturze zmieniły się zadania ukraińskiej kompanii manewrowej – od 2010 nie kontrolowała już całej podporządkowanej strefy, a stanowi mobilną grupę szybkiego reagowania w sytuacjach kryzysowych, obsadzającą granicę kosowsko-macedońską.
W związku z kryzysem krymskim i wojną w Donbasie władze ukraińskie w 2014 podjęły decyzję o wycofaniu dotychczasowego kontyngentu w Kosowie i zastąpieniu go przez pododdział saperów, liczący do 40 żołnierzy, podlegający Joint Logistic Support Group (Połączonej Grupie Wsparcia Logistycznego). Do jego zadań należy prowadzenie rozminowania oraz innych działań na rzecz sił wielonarodowych.
Po rozpoczęciu rosyjskiej inwazji na Ukrainę władze ukraińskie podjęły decyzję zakończeniu udziału wszystkich kontyngentów wojskowych w operacjach pokojowych poza granicami kraju.