Walka o Palestynę Gdy w 1936 wybuchło arabskie powstanie w Palestynie, Razzik przyłączył się do powstańców. Bardzo szybko objął dowództwo nad jednym z oddziałów powstańczych, podporządkowanych dowództwu Fauzi al-Kawukdżi. Rejon jego działalności obejmował okolice Tulkarem, Liddę, Ramlę i sięgał po Jafę. Razzik zyskał miano dowódcy, który rozpływał się w powietrzu przed ścigającymi go brytyjskimi siłami bezpieczeństwa. Zyskał wielką popularność, a ludzie śpiewali o nim pieśni. Od 1937 konkurował z Abd al-Rahim al-Hajj Muhammadem o objęcie naczelnego przywództwa nad powstaniem. Rywalizacja konkurencyjnych frakcji toczyła się na obrzeżach Jerozolimy i w okolicach Dżeninu. Po upadku powstania, Razzik wycofał się ze swoimi towarzyszami broni do Syrii, gdzie na początku kwietnia został aresztowany.

Działalność na emigracji Dzięki staraniom syryjskich nacjonalistów, Razzik został szybko zwolniony z więzienia i przedostał się do Iraku, gdzie został ochroniarzem wielkiego muftiego Jerozolimy Mohammada Amin al-Husajni. W kwietniu 1941 wziął udział w antybrytyjskim powstaniu irackiego premiera Raszid Ali Al-Gailani. Powstanie zostało stłumione w wyniku brytyjskiej interwencji w maju 1941 (Operacja Sabine). Razzik uciekł wówczas do Syrii, a następnie do Turcji i Bułgarii, gdzie zmarł.

Przypisy

Kategoria:Palestyńscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Ludzie urodzeni w At-Tajjibie