W latach 1910–1918 służył w Intendenturze 15 Korpusu w Sarajewie.
24 listopada 1918 został przydzielony do Polskiej Wojskowej Komisji Likwidacyjnej w Wiedniu. 4 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika intendenta i przydzielony z dniem 28 grudnia 1918 do Departamentu Gospodarczego Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieDz. Rozk. Wojsk. Nr 5 z 18 stycznia 1919, poz. 204, 219.. Następnie na stanowisku szefa sekcji w Departamencie VII MSWojsk. 3 czerwca 1919 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków” na stanowisko szefa intendenturyDz. Rozk. Wojsk. Nr 68 z 21 czerwca 1919, poz. 2179.. Na tym stanowisku 1 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu generała podporucznika, w Korpusie Intendenckim, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.
Od 27 grudnia 1921 był zastępcą szefa Administracji Armii. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 6. lokatą w korpusie generałów.