Z wyrywkowych informacji dotyczących wspólnoty jakie można odnaleźć w tekście jej założycielem był ktoś nazwany Mistrzem Sprawiedliwości, który w wyniku prześladowań Niegodziwego Kapłana udał się wraz ze swoimi uczniami na pustynię by tam założyć wspólnotę religijną żyjącą według własnych reguł a odrzucającą autorytet hierarchii świątynnej.
Komentarz porusza dwa główne tematy. Pierwszy odnosi się do wewnętrznej polityki religijnej w Jerozolimie i kapłaństwa świątynnego. Drugi porusza skutki pojawienia się Rzymian na scenie historii, nazywanych tu Chaldejczykami lub Kittim. Podobnie jak w większości dzieł tego gatunku komentarz ten nie wymienia żadnych historycznych postaci używając ich imion lub tytułów. Zawiera natomiast aluzje do takich osób jak Mistrz Sprawiedliwości, Niegodziwy Kapłan, Człowiek Kłamstwa oraz innych, których dokładna tożsamość nie została jeszcze ustalona.
Ten wyjątkowo dobrze zachowany zwój jest głównym źródłem naszej wiedzy o życiu duchowym zacisznej wspólnoty Qumran. Rzuca światło na to jak społeczność Qumran postrzegała siebie, a także służy jako paradygmat pozwalający lepiej zrozumieć inne przykłady tego gatunku literackiego (np. Komentarze Księgi Nahuma lub Komentarze Księgi Micheasza).
Zobacz też Lista rękopisów z Qumran
Uwagi
Bibliografia
Kategoria:Rękopisy znad Morza Martwego