Starzec Symeon i Dzieciątko Jezus w świątyni lub Symeon w świątyni, Proroctwo Symeona – ostatni, nieukończony obraz holenderskiego malarza Rembrandta Harmenszoona van Rijn, wykonany w 1669 roku.

thumb|left|180px|Symeon w świątyni, 1631, 60,9 × 47,9 cm, Mauritshuis thumb|left|180px|Symeon w świątyni, 1628, 55,4 × 43,7 cm Hamburger Kunsthalle

Geneza dzieł Motyw obrazu został zaczerpnięty z Nowego Testamentu z Ewangelii Łukasza. Historia opowiada o Symeonie, pobożnym starcu, któremu Bóg objawił, iż nie umrze dopóki nie zobaczy Mesjasza Pańskiego. W chwili, gdy rodzice Jezusa zanieśli go do świątyni, Symeon za natchnieniem Ducha udał się również do domu modlitw:

Pierwsze wersje Temat Symeona przewijał się przez całe życie artystyczne Rembrandta. Pierwszą swoją interpretację przedstawił mając dwadzieścia trzy lata, ostatnią już nie ukończoną pod koniec swojego długiego życia. Dziś znane jest co najmniej dwie ryciny, kilka studiów przygotowawczych i trzy obrazy o tej tematyce. Pierwszy raz temat został podjęty przez Rembrandta w 1628 roku.