thumb|200px|Generał Księstwa Warszawskiego Mundur Armii Księstwa Warszawskiego – ubiór żołnierzy polskich w latach 1806–1815.
Umundurowanie wojsk Księstwa Warszawskiego oparte było na wzorach armii zaborczych, wojsk francuskich, a także na polskim wojsku przedrozbiorowym (Kawalerii Narodowej). Regulowały je początkowo przepis z 2 marca 1807 roku.
W 1810 roku wydano w Warszawie „Przepis ubiorów dla wojsk i administracyów wojennych Księstwa Warszawskiego”. Ujednolicał on umundurowanie wojsk Księstwa Warszawskiego. Ostatnim dopełnieniem przepisów mundurowych był „Dodatek do przepisu musztry dla piechoty Księstwa Warszawskiego” z 1812 roku.
Mundur generalski thumb|200px|Generał Dąbrowski Ubiór generalicji Księstwa Warszawskiego należał do najstrojniejszych mundurów w dziejach Wojska Polskiego. Duży wpływ na ogólny kształt i kolorystykę munduru generalskiego miał ubiór, który zaprezentował 6 listopada 1806 roku w Poznaniu generał Jan Henryk Dąbrowski. Jego mundur składał się z wysokiej rogatej czapki ozdobionej karmazynowym otokiem z podwójnym haftem generalskim. Granatowy wierzch czapki ozdobiony był srebrnym galonem i kordonkami, a na lewym boku srebrnym krzyżem kawalerskim i białą kitą. Kurtkę posiadał generał granatową z karmazynowym kołnierzem i wyłogami rękawów.