Podoficerowie i szeregowcy nosili granatową kurtkę, z wyłogami z białego sukna, zapinanymi z dwóch stron na guziki. Zimą noszono długie spodnie granatowe, a latem białe płócienne. Pod spodnie noszono krótkie, białe, płócienne kamasze. Na głowie fizylierzy i woltyżerowie nosili polską czapkę rogatą z czarnego filcu, tektury i płótna, ze skórzanym daszkiem.
Wysokość czapki wynosiła około 22,5 cm, a szerokości boków 25 cm. Orzeł był wykonany z białej blachy, pod nim żółta blacha z numerem pułku, żółta metalowa podpinka z fizylierską gwiazdą lub woltyżerską trąbką na guzie. Daszek okuty był żółtą metalową obwódką. Nad kokardą noszono czarny pompon u fizylierów i kitę żółto-zieloną u woltyżerów. Na czapce kordony białe. Podoficerowi do kordonów przysługiwały białe, niciane frędzle z karmazynem. Grenadierska bermyca z niedźwiedziego futra miała mały daszek z żółtą metalową obwódką. Z przodu, na żółtej blasze z numerem pułku, widniał biały orzeł, a po bokach dwa granaty. Kita była pąsowa, a kordony białe. Wierzch czapki okrągły z pąsowego sukna. Pasy i lederwerkirzemienie podtrzymujące tornister, ładownice, tasak i bagnet (Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych W. Kopalińskiego) żołnierzy były koloru białego.