Edward Ptaszyński (ur. 27 września 1887 w Radomiu, zm. 13 października 1943) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor, członek Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Radomiu, a następnie wstąpił do seminarium duchownego w Sandomierzu. Otrzymał święcenia kapłańskie w 1910. W Szwajcarii we Fryburgu studiował na uniwersytecie filozofię. Uzyskał stopień doktora po napisaniu rozprawy o ks. Stanisławie Staszicu. Prefekt i wykładowca języka niemieckiego w gimnazjach w Kozienicach i Skarżysku-Kamiennej. Proboszcz w Wolanowie i Goryniu. Organizator i budowniczy kościoła w Pionkach w 1927. Proboszcz w Ruskim Brodzie przed wybuchem wojny.
Podczas kampanii wrześniowej werbował dla oddziału majora Henryka Dobrzańskiego zaufanych ludzi do pracy wywiadowczej oraz zbierał broń i sprzęt wojskowy. Jego plebania stała otworem dla żołnierzy. Pomagał po walce pod Huciskiem ukrywać rannych. Uciekł z plebanii przed aresztowaniem i dołączył do oddziału w rejonie Radoszyc. Po śmierci mjr. Dobrzańskiego ukrywał się pod nazwiskiem Franciszek Mieczkowski w Rzeczycy. Zaangażowany w pracę konspiracyjną. Jeździł do Tomaszowa do obwodu Związku Walki Zbrojnej, skąd przywoził wiadomości i przekazywał je dalej. Przeniósł się do Kraśnicy i zamieszkał u młynarza Orzeszka. Przez kraśniczan nazywany był „Profesorem”.