Bitwa u przylądka Jasmund – bitwa morska stoczona 17 marca 1864 roku pomiędzy flotami Danii i Prus u wybrzeży Rugii na wodach Zatoki Pomorskiej na Bałtyku podczas wojny duńsko-pruskiej 1864 roku. Był to chrzest bojowy młodej floty pruskiej i jedna z ostatnich w Europie bitew morskich z udziałem okrętów drewnianych o mieszanym, parowo-żaglowym napędzie.
Podłoże
Trzy należące do Związku Niemieckiego księstwa Szlezwik, Holsztyn i Saksonia-Lauenburg związane były z Danią unią personalną, z której to przyczyny w drugiej połowie XIX wieku władcy duńscy zaczęli zabiegać o przyłączenie ich na stałe do swego państwa, co wywołało protesty w Rzeszy. Niemcy oczekiwali, że w obronie księstw wystąpi cesarz austriacki Franciszek Józef, ale ten nie wykorzystał szansy w obawie, że oddolne dążenia wzmocnią tendencje rewolucyjne. Sytuację wykorzystał natomiast pruski kanclerz Otto von Bismarck, który przekonał austriackiego ministra spraw zagranicznych do wspólnej akcji w obronie niemieckiej ludności księstw, czym zyskał sobie popularność i utorował drogę do zjednoczenia Niemiec pod berłem Hohenzollernów.