Po kapitulacji oddziałów powstańczych, przebywał kolejno w Stalagu XI B Fallingbostel i oflagach w Bergen-Belsen, Gross-Born i Lubece. Po uwolnieniu z obozu przez wojska brytyjskie (2 maja 1945 roku) był komendantem Polskiego Obozu Oficerskiego pod Lubeką, zastępcą dowódcy okręgu polskiego w brytyjskiej strefie okupacyjnej Niemiec i przewodniczącym Oficerskiego Sądu Honorowego dla oficerów sztabowych.
Po demobilizacji w 1948 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, w 1952 roku wyjechał do Nowego Jorku, gdzie zmarł. Pochowany na cmentarzu polskim w Doylestown, Pennsylvania, USA.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2723 (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 3368 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 39, poz. 1822) Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. Krzyż Walecznych pięciokrotnie Srebrny Krzyż Zasługi (3 sierpnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 178, poz. 387 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Odznaka „Za wierną służbę” Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 239.
Przypisy
Bibliografia Marek Gałęzowski, Klepacz Stanisław [w:] idem, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW: Warszawa 2005, s.