Portret dziewczyny w oknie – dwa obrazy autorstwa holenderskiego malarza Rembrandta datowane na 1645 i 1651 rok.
Rembrandt przez całą swoją twórczość tworzył portrety na zamówienie i dla własnych studiów poznawczych. Jego modelami byli wszyscy: postacie z ulicy, dzieci, on sam. W 1645 roku podjął temat Dziewczyny w oknie. Swobodnie potraktowany temat stał się dziełem o psychologicznej głębi. Jak głosi legenda obraz był tak doskonały, że gdy Rembrandt wstawił go w okno ludzie myśleli, że ktoś przez nie wygląda. Stworzenie tak naturalnego obrazu miało być nawiązaniem do pewnego dzieła Zeuksisa. Starożytny, grecki malarz, namalował kiść winogron w tak doskonały sposób, że ptaki próbowały siadać na owocach.
Pierwotnie obraz miał kształt prostokąta, lecz został przycięty pod koniec XVII wieku. Modelką była prawdopodobnie późniejsza służąca i partnerka życiowa Rembrandta, Hendrickje Stoffels, która na obrazie musiała mieć nie więcej niż dziewiętnaście latWedług historyków sztuki Hendrickje mogła rozpocząć służbę nie wcześniej niż w 1647 roku choć jest niewykluczone, że Rembrandt znał ją wcześniej.. Obraz, choć namalowany w pracowni, przedstawia dziewczynę opartą o półkę lub o podstawę kolumny.