Detal architektoniczny Konstrukcja budynku jest ceglana, na wapiennej zaprawie, z drewnianymi stropami i ogniotrwałymi klatkami schodowymi. Elewacje urozmaicono neogotyckimi szczytami schodkowymi, z których przetrwał południowy od ul. Wilczej, na którym widać oryginalne gotycyzowane cyfry ,,18…94’’ i metalowy wiatrowskaz.
Fasadę frontową i boczną rozdziela ścięty narożnik, w którym, na wysokości drugiego i trzeciego piętra, osadzono trójboczny wykusz z węższymi od całej reszty oknami. Do 1944 nakrywał go belwederek z sześciobocznym hełmem i wieńczącą sterczyną. Pod wykuszem na wysokości pierwszego piętra przetrwał oryginalny balkon z balustradą „z betonu w formie triady ażurowych rozet, wypełnionych motywem rybich pęcherzy”. Oprócz narożnego przetrwały jeszcze trzy tego typu balkony, a ponadto dwa o eklektycznie kutej balustradzie metalowej. Wystrój elewacji, w tym „wawelską” dekorację okien, skuto w latach 50..