thumb|Japoński niszczyciel Bitwa w Cieśninie SundajskiejW polskiej literaturze spotykana jest nazwa bitwa w cieśninie Sunda, Zbigniew Flisowski nazywa ją również bitwą w zatoce Banten. – bitwa morska, stoczona w nocy z 28 lutego na 1 marca 1942 roku w rejonie Cieśniny Sundajskiej i zatoki Banten na Morzu Jawajskim pomiędzy australijskim krążownikiem „Perth” i amerykańskim „Houston” a przeważającymi siłami japońskimi z krążownikami ciężkimi „Mikuma” i „Mogami”, jedno z ostatnich starć na morzu podczas kampanii w Holenderskich Indiach Wschodnich. Po krótkim, intensywnym boju przedzierające się na Ocean Indyjski alianckie okręty uległy przewadze przeciwnika i zatonęły z dużymi stratami w ludziach. Japończycy ponieśli nieznaczne straty, częściowo od własnego ognia.
Po bitwie na Morzu Jawajskim 27 lutego 1942 roku w bitwie na Morzu Jawajskim rozbity został Zespół Uderzeniowy ABDA, dowodzony przez kontradmirała Karela Doormana. Zatopione zostały między innymi dwa holenderskie krążowniki lekkie: „De Ruyter” i „Java”, poległ admirał Doorman. Ocalałe okręty alianckie, rozproszone i często uszkodzone, szukały schronienia w portach północnego wybrzeża Jawy: Surabai i Tanjong Priok koło Batawii. W tym ostatnim znalazły się dwa krążowniki: australijski „Perth” dowodzony przez komandora Hectora M. L.