Aby wyznaczyć term stanu podstawowego, należy skorzystać z reguł Hunda: Termem podstawowym jest term o najwyższej multipletowości; Dla termów o tej samej multipletowości, termem podstawowym jest term o największej wartości L; Po uwzględnieniu powyższych reguł, poziomem podstawowym jest: poziom o najmniejszej wartości J dla podpowłok zapełnionych mniej niż w połowie; poziom o największej wartości J dla podpowłok zapełnionych więcej niż w połowie.
Wynika z tego, że termem stanu podstawowego jest 3Σg−.
Cząsteczki heterojądrowe Sytuacja z cząsteczkami heterojądrowymi (tj. złożonych z atomów o niejednakowych jądrach czyli z różnych atomów lub różnych izotopów tego samego pierwiastka) jest nieco bardziej skomplikowana Ze względu na powstawanie wypadkowego momentu dipolowego, zachodzi tutaj mieszanie orbitali atomowych. Elektrony zajmujące te orbitale, mają nierównomiernie rozłożony ładunek względem jądra. Na przykład w cząsteczce wodorku litu (rys. 2), orbital 1s leży znacznie wyżej niż orbitale 1s i 2s litu. Zachodzi tu zatem nierównocenne mieszanie się orbitalu 1s wodoru z orbitalem 2pz litu. Term stanu podstawowego wynosi 3Σ. Jeszcze bardziej skomplikowana sytuacja może nastąpić w związkach, gdzie dodatkowo zachodzi hybrydyzacja wewnętrzna orbitali, np. w tlenku azotu (rys. 3).