W skład powołanego w 1866 r. komitetu budowy weszli znamienici obywatele miasta, m.in. radca miejski Menard, fabrykant Pietschmann oraz kupiec Hegewald. Nadzór nad budową objął radca miejski Heyder. Szczegółowy projekt wykonał berliński architekt Eduard Titz, znany z projektów teatrów w Berlinie, Görlitz i Zittau, a projekty malarskich dekoracji wykonał architekt prof. Martin Gropius z Berlina. 23 maja 1866 roku położono kamień węgielny pod budowę. W uroczystości uczestniczyło Bydgoskie Bractwo Kurkowe, prezydent regencji Johann Naumann, regencyjny radca budowlany Herzberg oraz członkowie magistratu i radni miejscy. Budowa przeciągnęła się o kilka miesięcy z powodu wojny siedmiotygodniowej Prus z Austrią. Obiekt oddano do użytku w czerwcu 1867 r., a jego uroczysta inauguracja odbyła się 6 lipca tego roku, z udziałem władz miejskich i regencyjnych, Bractwa Kurkowego, Towarzystwa Gimnastycznego i szeregu innych korporacji i stowarzyszeń.