Pod koniec XIX wieku miejsce to było bardzo popularne wśród bydgoszczan. Na estradzie występowali znamienici artyści, m.in. w 1880 r. Hans von Bülow, w 1891 r. Eugen d’Albert i Teresa Carreno, w 1912 r. orkiestra z Meiningen pod dyrekcją Maxa von RegeraPruss Zdzisław, Weber Alicja, Kuczma Rajmund: Bydgoski leksykon muzyczny. Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Bydgoszcz 2004, str. 407. O atrakcyjności obiektu decydowało połączenie rozrywki o teatralno-muzycznym z bezpośrednim kontaktem z naturą i przyrodą. Odbywały się tu liczne koncerty, przedstawienia, uroczystości rocznicowe, odczyty i pokazy naukowe. Corocznym punktem programu były festyny strzeleckie.
W nocy z 13 na 14 października 1900 r. dom towarzyski Bractwa Strzeleckiego doszczętnie spłonął. W 1903 r. był już gotowy projekt nowego obiektu, prawdopodobnie wykonany przez architekta Heinricha Gelzera, który także objął kierownictwo budowy. Koszty odbudowy wyniosły około 70 tysięcy marek. Nowa strzelnica w niewielkim stopniu różniła się od poprzedniej. W głównej sali mieściło się 462 widzów.