Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do armii w stopniu majora i projektował dla wojska szpitale i instalacje wojskowe. Z tego okresu pochodzą m.in. projekty waszyngtońskich Columbia Hospital for Women i Emergency Hospital. Po zakończeniu wojny wyjechał do Szwajcarii, gdzie spędził kilka lat na powrót stanu zdrowia sprzed wojny. W 1923 r. powrócił do Waszyngtonu i rozpoczął współpracę z Francisem P. Sullivanem, jednak z powodu wybuchu wielkiego kryzysu, który spowodował załamanie rynku budownictwa, został zmuszony do zamknięcia tej działalności i podjęcia pracy w charakterze architekta miejskiego Waszyngtonu, którą wykonywał od 1934 roku aż do przejścia na emeryturę w roku 1946.
Zobacz też Nathaniel C. Wyeth
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci École nationale supérieure des beaux-arts de Paris Kategoria:Amerykańscy architekci Kategoria:Amerykańscy wojskowi Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Stany Zjednoczone) Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1963 Kategoria:Ludzie urodzeni w Chicago