Aleksander Krzywobłocki (ur. 23 maja 1901 we Lwowie, zm. 24 listopada 1979 w Krakowie) – polski artysta, architekt, fotograf, fotomontażysta i konserwator zabytków.
Studiował w latach 1922-1928 na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Początkowo tworzył i wystawiał realizacje architektoniczne, które przyniosły mu w latach 1924-1938 liczne nagrody na konkursach architektonicznych. Po ukończeniu w latach 1927-1928 Studium Fotograficznego u Henryka Mikolascha tworzył fotografie oraz fotomontaże. Do roku 1939 pracował we Lwowie jako architekt i konserwator zabytków. W 1929 roku został współzałożycielem grupy „artes”.
W ramach grupy „artes” zajmował się eksperymentalnym przetwarzaniem fotografii (fotokolaż, fotomontaż), tworzeniem surrealistycznych kompozycji.
Twórczość Krzywobłockiego nie da się przypisać do jednego kierunku w sztuce. W jego twórczości pojawiały się wpływy konstruktywizmu oraz surrealizmu (np. René Magritte). Za najbardziej reprezentatywną część twórczości artysty uznaje się prace powstałe w dwudziestoleciu międzywojennym. W fotografiach, tworzonych w latach 1928-1936, widoczne są wpływy Nowej Rzeczowości, Bauhausu oraz inspiracje pracami Man Raya czy László Moholya-Nagya. Fotomontaże były tworzone z przerwami, pierwsze powstawały w latach 1928-1934.