Romuald Rodziewicz ps. „Roman” (ur. 18 stycznia 1913 w Ławskim Brodzie, zm. 24 października 2014 w Huddersfield) – hubalczyk, wachmistrz Wojska Polskiego.
Życiorys thumb|Upamiętnienie Romualda Rodziewicza w Szańcu Hubala Pierwsze lata życia spędził w Mandżurii (ojciec zesłany na Sybir).
Uczestnik Kampanii wrześniowej jako podoficer 102 Rezerwowego Pułku Ułanów, wchodzącego w skład Grupy „Wołkowysk” pod dowództwem generała Przeździeckiego. 23 września 1939 dołączył do 110 Rezerwowego Pułku Ułanów pod dowództwem słynnego zagończyka podpułkownika Jerzego Dąbrowskiego, z którym przeszedł cały szlak bojowy, aż do marszu na Warszawę. Po upadku Warszawy, wraz z 60-osobowym oddziałem, jako ochotnik wstąpił do Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego pod dowództwem majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala”. W oddziale tym brał udział we wszystkich bitwach stoczonych na Mazowszu i Kielecczyźnie. 2 października 1939 uczestniczył w zwycięskiej potyczce z Niemcami pod Wolą Chodkowską. W grudniu 1939 został mianowany do stopnia plutonowego, a po starciu pod Huciskiem, 30 marca 1940, awansował na stopień wachmistrza kawalerii.