W 1935 roku został senatorem IV kadencji (1935–1938), był wybrany z województwa białostockiego, następnie był senatorem kolejnej kadencji (1938–1939), powołanym przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Należał do Koła Rolników Sejmu i Senatu. Pracował w komisji administracji (od sesji 1936/37), budżetowej (sesja 1935/36), kontroli długów państwa (był jej sekretarzem od 4 lutego 1936 roku), rolnej (od sesji 1936/37), społecznej (od sesji 1936/37), spraw zagranicznych (której był sprawozdawcą). W kadencji 1938 roku pracował w komisji budżetowej, kontroli długów państwa, rolnej i spraw zagranicznych.
Po wkroczeniu Armii Czerwonej 17 września 1939 roku potajemnie opuścił Strubnicę. Wydany przez miejscowego proboszcza, u którego szukał schronienia, został aresztowany przez grupę operacyjno-czekistowską miasta Grodna 12 października 1939 roku w Ejsymontach WielkichSławomir Kalbarczyk – Z badań nad losami polskich parlamentarzystów represjonowanych przez władze sowieckie w latach 1939-1941, w: Okupacja sowiecka ziem polskich 1939–1941, pod red. Piotra Chmielowca, Rzeszów – Warszawa, 2005, s. 165.. Przewieziony do więzienia w Grodnie. 10 listopada tego roku został przewieziony do Wołkowyska, w kwietniu 1940 roku – do Mińska, w sierpniu – do Moskwy.