thumb|240px|Grób Władysława Skoraczewskiego na warszawskim Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Władysław Skoraczewski (ur. 3 grudnia 1919 w Warszawie, zm. 2 stycznia 1980 tamże) – polski śpiewak operowy, dyrygent, instruktor harcerski, założyciel i kierownik Centralnego Zespołu Artystycznego Związku Harcerstwa Polskiego.
Życiorys W 1926 wstąpił do harcerstwa. Działał w drużynie przy Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego, w którym również zdawał maturę. W 1937 po kursie instruktorskim otrzymał stopień podharcmistrza.
Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim.
Edukację wokalną rozpoczął w 1938 u prof. Grzegorza Orłowa i kontynuował przez cały okres wojny. Studiował także dyrygenturę chóralną u księdza Wacława Gieburowskiego. Podczas okupacji niemieckiej uczestniczył w chórze kościoła Wszystkich Świętych, a po aresztowaniu przez gestapo jego dyrygenta, przejął kierownictwo nad chórem. Harcerz Szarych Szeregów, uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po upadku powstania ukrywał się we wsi Zagość koło Pińczowa.
Po wojnie pracował w zespole Sceny Muzyczno-Operowej, początkowo w miejscu dawnego przedwojennego teatru Malickiej przy ul. Marszałkowskiej 8 (późniejszy teatr Rozmaitości), następnie w sali Romy przy ul. Nowogrodzkiej (Operetka Warszawska) i w odbudowanym Teatrze Wielkim.