thumb|240px|Rękopis 7Q En gr złożony z pasujących do siebie fragmentów 7Q4, 7Q8 oraz 7Q12 7Q12 – niewielki fragment spisany na pergaminie w języku greckim znaleziony w grocie 7 w Kumran, należący do zwojów znad Morza Martwego. Jest on datowany na około 100 rok p.n.e. Choć zawiera zaledwie dwie litery zachowane w całości odegrał on ważną rolę w identyfikacji tekstów znalezionych w 7 grocie w Qumran.

W 1972 roku José O’Callaghan zidentyfikował fragment oznaczony 7Q4, jako pochodzący z około 100 roku n.e. fragment zawierający urywek 1. Listu do Tymoteusza 3:16, 4:1-3 oraz fragment oznaczony 7Q8 jako urywek Listu Jakuba 1:23, 24. Informacja, że wśród rękopisów znad Morza Martwego znaleziono fragmenty Nowego Testamentu została podana do wiadomości publicznej. Jednak opinia ta została odrzucona przez społeczność uczonych, a identyfikacja O’Callaghana została uznana za błędną. W czasopismach pojawiła się fala krytyki. Identyfikację dokonaną przez José O’Callaghana zakwestionowali: Maurice Baillet, P. Benoit, Colin Hemer, Colin Roberts i Kurt Aland.

W 1988 roku G. Wilhelm Nebe zaproponował identyfikację fragmentu 7Q4,1 jako część Księgi Henocha 103:3-4, a fragment 7Q4,2, jako część Henocha 98:11.