Ruch uświęceniowy (ang. Holiness Movement) – powstały w połowie XIX wieku ruch wewnątrz chrześcijaństwa stanowiący zbiór wierzeń i praktyk, wywodzących swe źródła z metodyzmu, a pośrednio z chrześcijańskiego ruchu przebudzeniowego tamtego okresu. Ruch kładzie nacisk zgodnie z przekonaniem Johna Wesleya, że każdy chrześcijanin powinien dążyć do osiągnięcia doskonałości chrześcijańskiej rozumianej praktycznie jako codzienne osobiste uświęcanie każdego wierzącego. Szczególnie zwraca uwagę na konieczność osobistego nawrócenia i pobożnego życia. Jest częścią ruchu ewangelikalnego.
Założenia i cele Celem ruchu była odnowa moralna, ewangelizacja oraz przywrócenie mocy Ducha Świętego w Kościele na wzór chrześcijaństwa opisanego w Dziejach Apostolskich. Spowodowało to odnowienie doświadczenia osobistego nawrócenia i chrztu w Duchu Świętym, którego widzialnym znakiem było mówienie innymi językami oraz uzdrowienia. W swoich początkach ruch skupiał się na trzech doświadczeniach: zbawienia, uświęcenia oraz chrztu w Duchu Świętym.