Władysław Matecki (ur. 10 września 1895 w Tomaszowie Lubelskim, zm. 1 sierpnia 1941 w Warszawie) – polski lekarz neurolog i psychiatra, psychoanalityk.
Życiorys Syn Mendla Mateckiego i Bajli z Halpernów. Uczęszczał do Gimnazjum im. Zamojskiego (od 1904), a od 1908 do gimnazjum rządowego w Lublinie. W czerwcu 1913 otrzymał tam świadectwo dojrzałości ze złotym medalem. Początkowo miał zostać dentystą. W latach 1914-1915 uczestniczył w kursach dentystycznych organizowanych w Warszawie, musiał z nich jednak zrezygnować, kiedy zostały ewakuowane w głąb Rosji. Dopiero w 1916 złożył podanie o przyjęcie na wydział lekarski Uniwersytetu Warszawskiego. Stamtąd, we wrześniu 1917 przeniósł się na wydział lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego. Naukę kilkakrotnie był zmuszony przerywać. W 1918, po śmierci ojca, a wkrótce potem matki, Władysław stał się jedynym żywicielem rodziny. Przez wzgląd na trudne warunki rodzinne, został zwolniony ze służby wojskowej. Pomimo to zgłosił się jako ochotnik podczas wojny polsko-bolszewickiej;